Układ konsumencki zamiast upadłości – jak policzyć roszczenie i zebrać dokumenty

Liczenie zadłużenia i roszczeń wierzycieli

Układ konsumencki zamiast upadłości wymaga policzenia długu w sposób, który da się obronić przed wierzycielami, sądem i nadzorcą układu; podstawą są Prawo upadłościowe, formularz Ministerstwa Sprawiedliwości oraz dokumenty finansowe dłużnika. Przepisy i urzędowe formularze dotyczące konsumentów stosuje się od 24 marca 2020 r., a sam formularz wniosku przewiduje między innymi wykaz majątku, listę wierzycieli, przychody z ostatnich 6 miesięcy i koszty utrzymania (źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości, 2020-2021).

Nie wystarczy znać kwoty miesięcznej raty. Do rozmowy o układzie potrzebna jest wysokość zadłużenia rozbita na części: kapitał, odsetki, opłaty, koszty sądowe, koszty egzekucyjne, zabezpieczenia i status sporu. Z mojej praktyki wynika, że najwięcej błędów pojawia się wtedy, gdy dłużnik przepisuje saldo z SMS-a windykacyjnego, a pomija nakaz zapłaty, wypowiedzenie umowy albo zajęcie komornicze.

Jak policzyć całkowite zadłużenie?

Całkowite zadłużenie to suma wymagalnych i niewymagalnych roszczeń wierzycieli, ustalona na konkretny dzień, z oznaczeniem podstawy prawnej lub umownej każdej pozycji. Dla kredytu gotówkowego będzie to najczęściej saldo kredytu, naliczone odsetki za opóźnienie, prowizje, opłaty windykacyjne, koszty procesu i koszty egzekucyjne.

1. Ustal datę obliczeń – przyjmij jeden dzień, na przykład 31 maja 2026 r., aby porównywać wszystkie salda na tym samym etapie.
2. Oddziel kapitał od kosztów – kapitał kredytu 42 000 zł nie jest tym samym co łączna kwota 57 800 zł po doliczeniu odsetek, opłat i kosztów procesu.
3. Sprawdź saldo u wierzyciela – bank, pożyczkodawca albo firma windykacyjna powinni wskazać podstawę wyliczenia, numer umowy i datę salda.
4. Porównaj saldo z przelewami – wyciągi bankowe mogą pokazać spłaty, które nie zostały uwzględnione po cesji wierzytelności.
5. Oznacz koszty egzekucyjne – pismo komornika, plan podziału albo zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia pokazują dodatkowe obciążenia.
6. Zapisz zabezpieczenia – hipoteka, zastaw rejestrowy, poręczenie albo weksel wpływają na ocenę propozycji układowych.

Czy uwzględniać koszty komornicze?

Tak, koszty komornicze trzeba uwzględnić, jeżeli egzekucja już trwa albo wierzyciel uzyskał tytuł wykonawczy. Pominięcie tych kwot zaniża zobowiązanie i może sprawić, że propozycje układowe będą wyglądały dobrze tylko na papierze. W praktyce trzeba zebrać zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, aktualne rozliczenie sprawy i informacje o zajęciach wynagrodzenia, rachunku bankowego lub wierzytelności.

Element długu	Co sprawdzić	Przykład dokumentu
Kapitał	Kwota pożyczona albo niespłacona część kredytu	Umowa kredytu, harmonogram, saldo banku
Odsetki	Odsetki umowne i odsetki za opóźnienie	Historia rachunku, wezwanie do zapłaty
Koszty sądowe	Opłaty, koszty zastępstwa i klauzuli wykonalności	Nakaz zapłaty, wyrok, postanowienie
Koszty egzekucyjne	Opłaty i wydatki w sprawie komorniczej	Pismo komornika, karta rozliczeniowa
Zabezpieczenie	Hipoteka, zastaw, poręczenie lub weksel	Księga wieczysta, umowa zastawu, deklaracja wekslowa

Co zrobić z długiem spornym lub przedawnionym?

Długi sporne i przedawnione nie powinny znikać z zestawienia bez śladu. Trzeba je opisać jako kwestionowane, wskazać zarzut i załączyć dokumenty: reklamację, sprzeciw od nakazu zapłaty, korespondencję z bankiem, historię spłat albo dowód cesji. Jeżeli dłużnik twierdzi, że pożyczka 9 000 zł została spłacona, ale windykator żąda 14 600 zł, należy pokazać przelewy i wyjaśnić różnicę. Przy długach po wypowiedzeniu umowy pomocne będzie również porównanie z tematem co zrobić po wypowiedzeniu umowy przez bank.

„Układ ma sens tylko wtedy, gdy wierzyciel głosuje nad realnym obrazem wierzytelności, a nie nad deklaracją bez dokumentów.” – parafraza wymogów Prawa upadłościowego dotyczących listy wierzytelności i głosowania, 2026

Dokumenty potrzebne do układu konsumenckiego

Dokumenty do układu konsumenckiego to zestaw dowodów pokazujących źródło długu, aktualną wysokość roszczenia, dochód netto, koszty utrzymania i majątek dłużnika. Wniosek bez załączników zwykle nie pozwala ocenić, czy układ jest wykonalny i czy wierzyciele otrzymają więcej niż w scenariuszu upadłościowym.

Jakie dokumenty kredytowe trzeba zebrać?

Najpierw należy zebrać dokumenty dotyczące każdego zobowiązania. Dotyczy to banków, firm pożyczkowych, funduszy sekurytyzacyjnych, osób prywatnych, dostawców usług, wspólnoty mieszkaniowej i urzędu skarbowego, jeżeli występują zaległości publicznoprawne.

• Umowa kredytu lub pożyczki – pokazuje kapitał, oprocentowanie, prowizję, termin spłaty i podstawowe obowiązki dłużnika.
• Aneksy i ugody – zmieniają pierwotne warunki, dlatego bez nich saldo może być policzone na starych zasadach.
• Harmonogram spłaty – pozwala porównać raty planowane z ratami faktycznie zapłaconymi.
• Wypowiedzenie umowy – wskazuje datę wymagalności całego długu i często uruchamia odsetki za opóźnienie.
• Wezwania do zapłaty – pokazują, jak wierzyciel liczył należność przed pozwem albo cesją.
• Nakazy zapłaty i wyroki – potwierdzają, czy wierzyciel ma tytuł egzekucyjny albo wykonawczy.
• Pisma komornicze – ujawniają sygnaturę egzekucji, wysokość dochodzonej kwoty i dokonane zajęcia.

Jak udokumentować dochody i koszty życia?

Dochód netto i koszty utrzymania decydują o tym, czy dłużnik ma realną zdolność do spłaty. Formularz wniosku o zawarcie układu wymaga informacji o przychodach z ostatnich 6 miesięcy oraz kosztach ponoszonych w tym okresie (źródło: formularz Ministerstwa Sprawiedliwości, Dz.U. 2020 poz. 507).

• Zaświadczenie od pracodawcy – powinno wskazywać wynagrodzenie netto, rodzaj umowy i ewentualne potrącenia komornicze.
• PIT za ostatni rok – pokazuje roczny poziom dochodu i pomaga wykryć nieregularne wpływy.
• Wyciągi bankowe – dokumentują wynagrodzenie, świadczenia, spłaty kredytów, czynsz i przelewy stałe.
• Decyzje o świadczeniach – obejmują emeryturę, rentę, świadczenie rodzinne, alimenty albo zasiłek.
• Rachunki za mieszkanie – czynsz, energia, gaz, woda i internet pokazują stałe koszty utrzymania gospodarstwa domowego.
• Dokumenty medyczne i lekowe – faktury za leczenie, rehabilitację lub stałe leki wyjaśniają koszty, których nie da się prosto ograniczyć.

Jak wykazać majątek dłużnika?

Majątek dłużnika obejmuje mieszkanie, dom, udział we współwłasności, samochód, środki na rachunku, polisy, wartościowe ruchomości i wierzytelności wobec innych osób. Jeżeli dłużnik ma mieszkanie z hipoteką, samochód o wartości 28 000 zł albo udział 1/2 w działce, trzeba to opisać z szacunkową wartością i zabezpieczeniami.

• Księga wieczysta – pokazuje własność, hipotekę, ostrzeżenia i roszczenia wpisane do działów III i IV.
• Dowód rejestracyjny pojazdu – pozwala ustalić właściciela, współwłaściciela i podstawowe dane samochodu.
• Polisa ubezpieczeniowa – może mieć wartość wykupu albo wskazywać składnik majątku objęty ochroną.
• Umowa darowizny lub sprzedaży – przy czynnościach z ostatnich 12 miesięcy może wymagać wyjaśnienia we wniosku.
• Wycena orientacyjna – nie zawsze musi być operatem, ale powinna być racjonalna i oparta na porównywalnych ofertach.

Przed złożeniem dokumentów dobrze jest zestawić je tak, jak opisano w materiale jak przygotować sprawę do analizy prawnej. Prawnik szybciej oceni ryzyka, jeżeli każda pozycja ma numer umowy, wierzyciela, saldo i dowód.

Jak przygotować listę wierzycieli?

Lista wierzycieli to tabela pokazująca, komu dłużnik jest winien pieniądze, z jakiej podstawy, w jakiej wysokości i na jakim etapie znajduje się sprawa. Bez tej listy nie da się ocenić, kto będzie głosował, kto ma zabezpieczenie i czy propozycja układowa nie pomija istotnego roszczenia.

Jak opisać bank, pożyczkodawcę i firmę windykacyjną?

Wierzyciela trzeba oznaczyć aktualnie. Jeżeli bank sprzedał dług funduszowi, w tabeli powinien pojawić się nabywca wierzytelności, a poprzedni bank może zostać wskazany w kolumnie „pierwotny wierzyciel”. Przy cesji potrzebne są zawiadomienie o przelewie wierzytelności, numer sprawy i dokument pokazujący, czego dotyczy roszczenie.

• Bank jako wierzyciel pierwotny – wpisz nazwę banku, numer umowy i ostatnie znane saldo kredytu.
• Fundusz sekurytyzacyjny – wpisz nazwę funduszu, datę cesji i dokument potwierdzający przejęcie długu.
• Firma windykacyjna – odróżnij pełnomocnika od wierzyciela, bo sama firma windykacyjna nie zawsze jest właścicielem roszczenia.
• Osoba prywatna – wskaż imię, nazwisko, umowę pożyczki, termin zwrotu i dowody przelewów.
• Wierzyciel zabezpieczony – opisz hipotekę, zastaw, poręczenie albo inną formę zabezpieczenia.

Co wpisać przy egzekucji i nakazie zapłaty?

Jeżeli sprawa jest po nakazie zapłaty, należy wpisać sąd, sygnaturę, datę orzeczenia, kwotę główną i koszty. Jeżeli działa komornik, trzeba dodać sygnaturę Km, zajęte składniki majątku i aktualne rozliczenie. Przykład: wierzyciel A ma nakaz zapłaty na 18 200 zł, komornik doliczył koszty, a z pensji potrącono już 3 600 zł. Bez tych danych propozycja układu może dublować kwoty już wyegzekwowane.

Kolumna w tabeli	Co wpisać	Przykład
Wierzyciel	Aktualny podmiot uprawniony do zapłaty	XYZ Niestandaryzowany Fundusz
Podstawa	Umowa, nakaz, wyrok, ugoda albo faktura	Umowa pożyczki z 12.01.2022 r.
Kwota	Saldo na konkretny dzień	31 450 zł na 31.05.2026 r.
Status	Bezsporny, sporny, egzekucja, po pozwie	Egzekucja komornicza, sygn. Km
Zabezpieczenie	Hipoteka, zastaw, poręczenie albo brak	Hipoteka umowna do 240 000 zł

Jak oznaczyć długi bezsporne, sporne i zabezpieczone?

Dług bezsporny to taki, którego istnienie i wysokość dłużnik zasadniczo potwierdza. Dług sporny wymaga opisu zarzutu, na przykład błędnego naliczenia odsetek, braku wypłaty pożyczki, przedawnienia albo abuzywnej opłaty. Dług zabezpieczony wymaga dodatkowej analizy, bo wierzyciel hipoteczny zwykle ocenia układ inaczej niż wierzyciel niezabezpieczony.

• Dług bezsporny – wpisz kwotę i dokument, ponieważ wierzyciel powinien móc zweryfikować saldo.
• Dług sporny – dodaj krótki opis zarzutu, aby nie sprawiać wrażenia ukrywania zobowiązania.
• Dług przedawniony – nie usuwaj go automatycznie, lecz opisz daty wymagalności i czynności przerywające bieg terminu.
• Dług zabezpieczony hipotecznie – wskaż księgę wieczystą, sumę hipoteki i aktualną wartość nieruchomości.
• Dług po ugodzie – pokaż, czy ugoda jest wykonywana, wypowiedziana czy tylko proponowana.

Ocena zdolności do wykonania układu

Zdolność do wykonania układu to realna nadwyżka finansowa po odjęciu od dochodu netto koniecznych kosztów życia i rozsądnej rezerwy. Układ nie może opierać się na deklaracji, że „jakoś się uda”, bo Prawo upadłościowe pozwala odmówić zatwierdzenia układu, gdy jest oczywiste, że nie będzie wykonany (źródło: Prawo upadłościowe, art. 288).

Jak policzyć miesięczną nadwyżkę?

Najprostszy model to: dochód netto minus stałe koszty utrzymania minus rezerwa na zdarzenia nieprzewidziane. Przykład: dłużnik zarabia 6 200 zł netto, czynsz i media wynoszą 1 650 zł, żywność 1 500 zł, dojazdy 450 zł, leczenie 300 zł, utrzymanie dziecka 1 200 zł, a rezerwa 500 zł. Nadwyżka wynosi 600 zł i to ona jest punktem wyjścia, a nie rata życzeniowa 1 500 zł.

1. Policz wszystkie stałe wpływy – wynagrodzenie, renta, emerytura, działalność nierejestrowana i świadczenia powinny być pokazane netto.
2. Odejmij koszty konieczne – czynsz, media, żywność, leki, alimenty i dojazdy mają pierwszeństwo przed spłatą układu.
3. Dodaj rezerwę – kwota 300-700 zł miesięcznie bywa potrzebna na leczenie, awarię auta albo opłaty szkolne.
4. Nie zawyżaj raty – zbyt wysoka rata zwiększa ryzyko niewykonania układu i utraty zaufania wierzycieli.
5. Sprawdź sezonowość – premie kwartalne, umowy zlecenia i dochód z najmu trzeba rozłożyć ostrożnie.

Jakie propozycje układowe można przedstawić wierzycielom?

Propozycje układowe mogą obejmować raty, odroczenie płatności, częściowe umorzenie, sprzedaż składnika majątku albo kombinację kilku rozwiązań. Przykład: dłużnik ma 160 000 zł długu, może płacić 1 200 zł miesięcznie przez 60 miesięcy i sprzedać samochód za 24 000 zł w 6 miesięcy. Wtedy łączna propozycja daje 96 000 zł spłaty, a reszta wymaga uzasadnienia ekonomicznego.

• Raty miesięczne – sprawdzają się przy stabilnym wynagrodzeniu i przewidywalnych kosztach życia.
• Odroczenie płatności – może mieć sens, gdy dłużnik wraca do pracy po chorobie albo kończy kosztowny spór sądowy.
• Częściowe umorzenie – wymaga pokazania, że wyższa spłata jest nierealna w zwykłym budżecie domowym.
• Sprzedaż składnika majątku – może dotyczyć drugiego samochodu, działki, udziału w nieruchomości albo wartościowej polisy.
• Podział wierzycieli na grupy – bywa potrzebny, gdy są wierzyciele hipoteczni, alimentacyjni lub szczególnie zabezpieczeni.

Kiedy propozycja jest racjonalna dla wierzycieli?

Wierzyciel patrzy na układ przez porównanie: ile otrzyma w układzie, a ile mógłby uzyskać w egzekucji albo upadłości. Dlatego propozycja musi być policzona i wyjaśniona. Jeżeli alternatywą jest wieloletnia egzekucja z minimalnymi potrąceniami, układ z regularną ratą 800 zł może być bardziej przekonujący niż spór o całość. Przy ocenie kosztów i opłacalności pomocny jest materiał kiedy warto działać i jakie są koszty.

„Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo albo jest oczywiste, że nie będzie wykonany.” – Prawo upadłościowe, art. 288, tekst jednolity dostępny w ELI, 2026

Jakie błędy w liczeniu długu są najgroźniejsze?

Błędy w liczeniu długu to nie tylko pomyłki rachunkowe, lecz także braki, które zmieniają obraz wypłacalności dłużnika. Najgroźniejsze są pominięte zobowiązania, nieuwzględnione koszty egzekucyjne, bezrefleksyjne uznanie spornego salda i propozycja raty oderwana od dochodu netto.

Dlaczego sama rata miesięczna nie wystarcza?

Rata miesięczna pokazuje tylko fragment zobowiązania. Po wypowiedzeniu umowy bank może żądać całego salda, a po pozwie dochodzą koszty sądowe i odsetki za opóźnienie. Przykład: rata 780 zł wygląda umiarkowanie, ale po wypowiedzeniu kredytu saldo może wynosić 64 000 zł, a po nakazie zapłaty 70 500 zł z kosztami.

• Brak daty salda – kwota bez daty nie pozwala ustalić, czy odsetki naliczono do marca, maja czy grudnia.
• Pominięcie cesji – spłata do starego wierzyciela może nie zamknąć sprawy, jeżeli dług został sprzedany wcześniej.
• Nieuwzględnienie egzekucji – zajęcia komornicze zmieniają zarówno dług, jak i miesięczny budżet.
• Podwójne liczenie długu – ten sam kredyt może pojawić się jako bank, fundusz i komornik, choć chodzi o jedno roszczenie.
• Brak dokumentu sporu – samo stwierdzenie „nie zgadzam się” nie wystarczy bez reklamacji, sprzeciwu lub historii spłat.

Jak pominięty wierzyciel może zablokować układ?

Pominięty wierzyciel zaburza ocenę wykonalności układu, bo zmniejsza realną pulę dla pozostałych. Jeżeli dłużnik pokazuje 120 000 zł długu i ratę 1 000 zł, ale pomija prywatną pożyczkę 40 000 zł oraz zaległy czynsz 9 500 zł, propozycja jest niepełna. Wierzyciele mogą uznać, że plan jest nierzetelny albo że zostali potraktowani gorzej niż inni.

• Wierzyciel prywatny – pożyczka od rodziny nadal jest zobowiązaniem i powinna znaleźć się w wykazie.
• Zaległości czynszowe – wspólnota mieszkaniowa lub wynajmujący może mieć roszczenie niezależne od banków.
• Mandaty i należności publiczne – wymagają oddzielnej oceny, zwłaszcza gdy są objęte egzekucją administracyjną.
• Poręczenie – dłużnik może odpowiadać za cudzy kredyt, jeżeli podpisał umowę poręczenia.
• Roszczenia alimentacyjne – mają szczególny charakter i nie powinny być wrzucane mechanicznie do jednej kategorii z kredytami.

Kiedy błędne dane mogą mieć konsekwencje procesowe?

Błędne dane są szczególnie ryzykowne, gdy dotyczą majątku, przychodów, czynności z ostatnich 12 miesięcy albo listy wierzycieli. Formularz wniosku wymaga także informacji o czynnościach dotyczących nieruchomości, udziałów oraz ruchomości, wierzytelności lub innych praw o wartości przekraczającej 10 000 zł z ostatnich 12 miesięcy. Jeżeli dłużnik sprzedał samochód za 22 000 zł trzy miesiące przed wnioskiem, powinien to wyjaśnić, a nie przemilczeć.

• Nieprawdziwy wykaz majątku – może podważyć wiarygodność dłużnika przed sądem i wierzycielami.
• Zaniżone koszty życia – prowadzą do raty, której dłużnik nie będzie w stanie płacić.
• Zawyżone koszty życia – mogą osłabić propozycję, jeżeli nie mają pokrycia w rachunkach.
• Brak informacji o sprzedaży majątku – wymaga analizy, zwłaszcza przy czynnościach z ostatniego roku.
• Mylenie ugody z umorzeniem – ugoda ratalna nie zawsze oznacza, że wierzyciel zrezygnował z pozostałej kwoty.

Kiedy dokumenty powinien sprawdzić prawnik?

Dokumenty powinien sprawdzić prawnik wtedy, gdy sprawa obejmuje wielu wierzycieli, trwającą egzekucję, hipotekę, długi sporne, wypowiedziane umowy, poręczenia albo ryzyko zakwestionowania danych we wniosku. Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji z adwokatem lub radcą prawnym.

Kiedy wystarczy porządkowanie dokumentów?

Samodzielne porządkowanie może wystarczyć na pierwszym etapie, gdy dłużnik ma kilka prostych zobowiązań, aktualne salda i stabilny dochód. Nadal trzeba zachować ostrożność, bo nawet przy trzech kredytach może pojawić się cesja, nakaz zapłaty albo błędnie naliczone odsetki.

• Mała liczba wierzycieli – trzy lub cztery zobowiązania łatwiej zweryfikować niż dwadzieścia pozycji po cesjach.
• Brak egzekucji – sprawa bez komornika zwykle ma mniej kosztów dodatkowych do rozliczenia.
• Aktualne salda – dokumenty z ostatnich 30 dni zmniejszają ryzyko dużych różnic w wyliczeniach.
• Stały dochód – umowa o pracę na czas nieokreślony ułatwia ocenę zdolności do spłaty.
• Brak majątku zabezpieczonego – brak hipoteki lub zastawu upraszcza propozycje układowe.

Kiedy potrzebna jest analiza prawna przed wnioskiem?

Analiza prawna jest potrzebna, gdy dłużnik kwestionuje saldo, ma kredyt zabezpieczony hipoteką, spiera się z funduszem, otrzymał nakaz zapłaty albo rozważa, czy lepsza będzie ugoda, proces czy układ. Wtedy trzeba porównać skutki rozwiązań, w tym temat ugoda czy proces przy długach.

• Dług sporny – prawnik oceni zarzuty przedawnienia, abuzywności opłat, błędnej cesji albo nieudowodnienia roszczenia.
• Hipoteka – wymaga porównania wartości nieruchomości, salda kredytu i pozycji wierzyciela zabezpieczonego.
• Egzekucja z wynagrodzenia – wpływa na dochód netto i realną ratę możliwą do zaoferowania.
• Wielu wierzycieli – wymaga sprawdzenia, czy lista nie zawiera duplikatów i czy nie pomija żadnego roszczenia.
• Sprzedaż majątku przed wnioskiem – wymaga ostrożnego opisania daty, ceny i przeznaczenia środków.

Jak przygotować sprawę do konsultacji?

Przed konsultacją najlepiej przygotować jedną tabelę wierzycieli, jeden folder dokumentów i krótką chronologię zdarzeń. Chronologia powinna obejmować datę zawarcia umowy, utratę dochodu, wypowiedzenie, pozew, nakaz zapłaty, egzekucję i dotychczasowe ugody. Dzięki temu rozmowa dotyczy decyzji, a nie szukania brakujących plików.

1. Ułóż dokumenty według wierzycieli – każdy wierzyciel powinien mieć osobny zestaw umów, pism i sald.
2. Przygotuj tabelę kwot – wpisz kapitał, odsetki, koszty i zabezpieczenia w oddzielnych kolumnach.
3. Dodaj wyciągi bankowe – przynajmniej za 6 miesięcy, a przy sporze o spłaty za cały istotny okres.
4. Opisz sporne pozycje – zaznacz, czego nie uznajesz i na jakim dokumencie opierasz zarzut.
5. Wskaż oczekiwany cel – zachowanie mieszkania, zatrzymanie egzekucji, obniżenie rat albo uniknięcie upadłości likwidacyjnej.

Najczęściej zadawane pytania

Czy do układu trzeba podać wszystkie długi?

Tak, rzetelna lista wierzycieli jest podstawą oceny sytuacji i propozycji układowych. Pominięcie długu może zafałszować zdolność do spłaty oraz utrudnić głosowanie nad układem. Dotyczy to także pożyczek prywatnych, kosztów sądowych i spraw u komornika.

Czy liczyć tylko kapitał, czy także odsetki?

Należy ustalić całe zadłużenie, czyli kapitał, odsetki, opłaty, koszty sądowe, koszty egzekucyjne i zabezpieczenia. Jednocześnie trzeba sprawdzić, czy wszystkie pozycje zostały naliczone prawidłowo. Jeżeli część długu jest sporna, należy ją oznaczyć i opisać zarzut.

Jak udokumentować dochody?

Najczęściej przydatne są zaświadczenia od pracodawcy, PIT, wyciągi bankowe, umowy, decyzje o świadczeniach i dokumenty potwierdzające regularne wpływy. Ważna jest stabilność oraz przewidywalność dochodu. Przy dochodach zmiennych lepiej pokazać średnią z kilku miesięcy niż jedną wyjątkowo dobrą wypłatę.

Czy koszty życia też są ważne?

Tak, koszty życia pokazują, jaka kwota realnie zostaje na spłatę układu. Zaniżenie kosztów może doprowadzić do propozycji, której dłużnik nie będzie w stanie wykonywać. Zawyżenie kosztów bez rachunków może z kolei osłabić wiarygodność propozycji wobec wierzycieli.

Co zrobić z długiem kwestionowanym?

Dług kwestionowany trzeba opisać jako sporny i zebrać dokumenty pokazujące, na czym polega zarzut. Nie należy usuwać go z zestawienia bez analizy, bo wierzyciel może zgłosić roszczenie w toku sprawy. Przy większej kwocie sporu wskazana jest konsultacja z prawnikiem.

Czy wyciągi bankowe są konieczne?

Często są bardzo pomocne, bo pokazują dochody, spłaty i rzeczywiste koszty utrzymania. Mogą też ujawnić płatności, o których dłużnik zapomniał przy ręcznym zestawieniu. Przy sporze o saldo wyciągi bywają jednym z najważniejszych dowodów.

Źródła i literatura

Jakie źródła wykorzystano?

Podstawą były akty prawne i materiały urzędowe dotyczące układu konsumenckiego, formularza wniosku oraz zasad głosowania nad układem. Źródła należy sprawdzać w aktualnym brzmieniu na dzień przygotowania wniosku.

1. Ministerstwo Sprawiedliwości, „Upadłość konsumencka i układ konsumencki – praktyczny poradnik dłużnika”, gov.pl, 2021: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/upadlosc-konsumencka-i-uklad-konsumencki–praktyczny-poradnik-dluznika
2. Ministerstwo Sprawiedliwości, „Poradnik i formularze dotyczące upadłości konsumenckiej – konsumenci, do stosowania od 24 marca 2020 r.”, gov.pl: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/formularze-konsumenci-od-24-marca-2020
3. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 2020 r. w sprawie wzoru formularza wniosku dłużnika o otwarcie postępowania o zawarcie układu, Dz.U. 2020 poz. 507.
4. Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe, tekst dostępny w systemie ELI: https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2003/535/text.html
5. Kodeks cywilny, w szczególności art. 455 dotyczący terminu spełnienia świadczenia po wezwaniu dłużnika.

Czego te źródła nie zastępują?

Źródła urzędowe nie zastępują analizy konkretnej sprawy, zwłaszcza gdy występują długi sporne, zabezpieczenia hipoteczne, egzekucja albo ryzyko błędów we wniosku. Przed złożeniem wniosku o układ konsumencki należy sprawdzić aktualny stan prawny i dokumenty dotyczące wszystkich wierzycieli.